دل مجنون

موسیقی سنتی

چهارگاه
ساعت ٧:٥٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٧/۱٤  کلمات کلیدی: چهارگاه

مقدمه:

موسیقی ایرانی مشتمل بر 7 دستگاه و 5 آواز می باشد. دستگاه که در قدیم مقام نیز نامیده شده است به نغمه ها و آهنگ هایی مخصوص اطلاق می شود که همگی دارای ساختار کلی یکسانی هستند. آوازها قطعات کوچکی هستند که در گام دستگاه است ولی تونیک متفاوتی دارند.

نا گفته پیداست جملات بالا ، تعاریفی مهم و گنگ هستند که معنای خاصی را در ذهن متبادر نمیکنند،علت را باید در ین جستجو کرد کهاولا واژه های ((دستگاه)) و ((آواز)) در موسیقی ایرانی در معانی مختلف – و حتی متضاد- بکار رفته اند و هیچگاه تعریف جامعی ار آنها صورت نگرفته است. تنها در اواخر قرن گذشته و اوایل قرن حاضر بود که به پایمردی علینقی وزیری و شاگرانش موسیقی ایرانی شکلی علمی به خود گرفت.

مایه یا تنالیته بستری است که یک آهنگ روی آن اجرا می شود . در هر تنالیته یک نت نسبت به دیگر نت ها  برتری دارد و شنونده به طور طبیعی توال رسیدن به این نت را حتی می توانئ پیش بینی کند . به این نت تونیک      تفاوت فرکانس و فاصله ی دیگر نت ها نسبت به این نت مقایسه میشود و یا عنوان درجه بیان می شود. به عنوان مثال نت بعد از تونیک ، درجه دوم نامیده می شود.

بطور کلی در موسیقی غربی دو تنالیته بسیار کلی داریم : ماژور و مینور اما تنوع در موسیقی ایرانی بیشتر می باشد در واقع همان دستگاه ها و آوازها را تشکیل می دهند. حال با تشریح تنالیته های ایرانی می پردازیم. موسیقی ایرانی دارای 7 دستگاه و 5 آواز می باشد . دستگاه ها عبارتند از :

1-شور، 2- سه گاه، 3- چهرگاه، 4- همایون، 5- ماهور، 6- نوا، 7- راست پنجگاه

آوازها عبارتند از : دشتی، ابوعطا، بیات ترک، افشاری، بیات اصفهان.

حال به توضیح دستگاه چهار گاه میپردازیم:

برای مشاهده ادامه مطلب به آدرس زیر مراجعه کنید:

 http://delemajnon.persianblog.ir/page/31

 


 
 
 
 
ساخت كد آهنگساخت كد موزیک آنلاین
/anbsp; side-righta href=clear: both; width: 777px; cellspacing=); background-repeat: repeat-y /table target=0div class=-PostAuthorLink-div style=a href=side-left cellspacing= title= cellspacing=فاوانیوز